Introductie
Mutaties bij watervogels....het is en blijft een natuurlijk proces.
Kleurmutaties bij watervogels is een natuurlijk verschijnsel. Dit komt in de vrije natuur voor. In de natuur zal de mutatie beperkt blijven tot eenlingen of een heel klein groepje. In de natuur zijn de overlevingskansen natuurlijk praktisch nihil omdat men als kleurmutatie natuurlijk onmiddellijk opvalt in een groep wildkleurige. In beschermende omgeving vervallen de bedreigingen, roofwild enz., en kan men dus een stam opbouwen. Bij de diverse verenigingen voor sier- en watervogels huldigt men verschillende standpunten naargelang hun doelstellingen. Volgens de Watervogelbond is het nochtans de liefhebber die gaat bepalen welke soorten hij gaat houden en kweken. Vermoedelijk gaan er steeds meer kleurmutaties ontstaan in de toekomst, o.a. daar er geen import meer is van nieuwe dieren. Deze ontwikkeling zal niet meer te stoppen zijn, het is en blijft een natuurlijk evolutie- proces.
Mutaties of veranderingen van het erfelijk materiaal, kunnen er voor zorgen dat er nieuwe genen ontstaan. Deze genen uiten zich in nieuwe, al dan niet zichtbare, veranderingen van de soort. Mutaties zijn een zeer natuurlijk verschijnsel die in de natuur continu voorkomen. Soms zijn ze succesvol en zorgen dus voor de evolutie van een soort. Maar meestal leidt de mutatie tot een minder gunstig effect en zal dan ook weer spontaan verdwijnen. Kleurmutaties zijn een bekend voorbeeld van mutaties. Hierbij ontstaan een dier die een andere kleur, meestal wit, heeft dan de oorspronkelijke wildkleurige soortgenoten. In de natuur zijn de overlevingskansen van deze dieren zeer beperkt doordat ze bijvoorbeeld de levensnoodzakelijke camouflage ontbreken waardoor ze gemakkelijker opvallen en dus gemakkelijk gevangen worden door roofdieren. In beschermd milieu echter, kunnen deze kleurmutaties wel overleven, doordat de mens deze dieren de noodzakelijke bescherming kan geven. Door vervolgens selectief door te fokken, kan men deze kleurmutaties zelfs in stand houden en er populaties van opstarten. In de toekomst zullen mutaties steeds meer en meer voorkomen in avicultuur omdat voor vele soorten de populaties in gevangenschap zo beperkt en verwant zijn, dat door inteelt steeds meer kleurafwijkingen kunnen optreden.
De diverse verenigingen voor sier- en watervogels hanteren allemaal verschillende standpunten voor het toelaten van (kleur) mutaties binnen hun vereniging. Het standpunt van de Watervogelbond is duidelijk: wij laten de liefhebber volledig vrij in zijn keuze om mutaties te houden of niet. Bij zeer veel watervogelsoorten zijn reeds kleurmutaties opgetreden die bij zeer veel liefhebbers een plaats in de collectie hebben gekregen. Het is in feite een hobby binnen een hobby om met deze (nieuwe) mutaties verder te kweken en stammen op te bouwen. Kijkend naar de actuele populatie van deze mutaties, kunnen we concluderen dat deze mutaties niet meer weg te denken zijn uit de huidige liefhebberij. Maar gelijkertijd blijft de Watervogelbond ook duidelijk van standpunt we alle liefhebbers willen aanmoedigen om op een verantwoorde manier met mutaties om te gaan. De wildkleur vogels blijven zeer belangrijk en dienen zuiver gehouden te worden, dus zonder inmenging van de (quasi gedomesticeerde) kleurmutaties.
Bij andere verenigingen probeert men de mutatiekweek te ontmoedigen, maar het is de vraag of dit lukt? Uiteraard ligt het er aan wat de doelstelling is van een vereniging en men dient dat te respecteren, maar voor de Watervogelbond is het weren van mutatiekweek geen doelstelling. Het weren van de mutaties is dan misschien goed voor de soorten die in hun natuurlijke biotoop met uitsterven bedreigd zijn of worden, maar bedenk wel dat de ontwikkeling van mutatiekweek niet meer te stoppen is....het is en blijft een natuurlijk proces...Chris Cornelissen
Start counter 15 aug 2011